Toprak Rengi (Ders Notu)

3.5.Toprağın Rengi

3.5.1. Toprağın Renginin Tanımı ve Önemi

  • Toprak rengi, klimatik toprak tiplerinin sınıflandırılmasında kullanılan çok önemli bir fiziksel toprak özelliğidir.
  • Büyük toprak grupları dünyanın çeşitli ülkelerinde renk esas alınarak sistematik ünite halinde sınıflandırılmıştır.
  • Renk, arazide toprak tanıtımı sırasında horizonların ayrımı, organik madde miktarının tahmini, kimyasal çökeleklerin tanınması, yıkanma ve birikme olaylarının belirlenmesi için son derece önemli bir fiziksel toprak karakteristiğidir.
  • Toprağın aldığı renk, toprak oluşumunda ayrışma olaylarının şiddet ve seyrini yansıtır. Toprak oluşmaya başladığında rengi ana materyalin rengine benzer; ayrışmanın ilerlemesi, oksidasyonun artması ve organik maddenin karışmasıyla renk koyulaşır.
  • Toprağa renk veren unsurlar: Organik maddeler, demir ve manganez bileşikleri.
    • Organik madde arttıkça renk koyulaşır (koyu siyah topraklar oluşur).
    • Demir mineralleri esmer, kırmızı ve sarı renkler verir (ferri hidroksitlerden kaynaklanır).
    • Yeşilimsi/mavimsi renkler indirgenme olayına işaret eder (drenajı bozuk, havalanması kötü şartlarda oluşur).

3.5.2. Toprak Rengini Belirleyen Faktörler

  • Herhangi bir toprağın rengini ve açıklık/koyuluğunu tayin eden faktörler:
    1. Toprak organik maddesi.
    2. Toprakta bulunan mineral madde miktarı ve renkleri.
    3. Toprağın drenaj durumu.
    4. Toprağın havalanma durumu.

3.5.3. Toprak Renk Türleri ve Nedenleri

  • a) Koyu Renkli Topraklar:
    • Koyu rengi veren esas madde topraktaki organik madde miktarıdır; organik madde arttıkça renk koyulaşır.
    • Bazı koyu renkli topraklar organik madde içermese de koyu olabilir:
      • Manganez, manyetit ve titanyum içeren topraklar koyu renklidir.
      • Allafon (Al₂O₃ + FeO₃ + SiO₂ + H₂O) içeren topraklar siyah renklidir (ANDO toprakları, genellikle Japonya’da görülür).
      • Siyah alkali topraklar: Sodyum karbonat ve bikarbonat (Na₂CO₃, NaHCO₃) bakımından zengin SODİK topraklar (çorak toprak çeşidi; NaH’nin dispersif etkisiyle organik madde yüzeye çıkar, ince siyah tabaka oluşur).
    • Ana materyali bazalt olan topraklar da koyu renklidir.
  • b) Kırmızı Renkli Topraklar:
    • Kırmızı rengi veren esas mineral HEMATİT’tir.
    • Hidrasyon azaldıkça renk kırmızılaşır; iyi drenaj ve havalanma şartlarında dehidrate olmuş demir oksitlerle ilgilidir.
    • Seski oksitlerce (Fe₂O₃, Al₂O₃) zengin topraklar kırmızıdır.
    • Manganez bileşikleri (MnO₃) de kırmızı renk verebilir.
  • c) Sarı Renkli Topraklar:
    • Sarımsı renk, fazla miktarda demir oksitle ilgilidir.
    • LİMONİT mineralinden kaynaklanır (su almış demir oksit: FeO₃ + 3H₂O).
    • Hematitçe zengin topraklar aniden su altında kaldığında veya drenaj bozulduğunda oluşur.
  • d) Gri ve Açık Renkli Topraklar:
    • Bu rengi veren mineraller:
      • Kuvars (SiO₂)
      • Sodyum karbonat ve bikarbonat
      • Kaolin (kil minerali)
      • Magnezyum karbonat (MgCO₃)
      • Çeşitli tuzlar (NaCl)
      • Kalsiyum karbonat (CaCO₃)
      • Jips
  • e) Mavi ve Zeytin Yeşili Renkli Topraklar:
    • Aşırı bozuk su altında kalmış topraklarda profilinde küçük benekler halinde ortaya çıkar.
    • Su altında kalmış ferrooksit verir.
    • Fazla ferrooksit mavimsi renk alır; yüksek oranda hidrate demir oksitler sarı, hidrasyon azaldıkça kırmızı olur.
    • Manganez bileşikleri genel olarak esmer/siyah renk verir.
  • Profil boyunca renk değişimi görülür; iklim bölgeleri ile toprak renkleri arasında sıkı ilişki vardır:
    • Organik madde zengin A horizonu koyu renklidir.
    • B horizonunda demir/alüminyum bileşiklerinin oksidasyonuna bağlı renk değişir.
    • Alt zonlarda (kalsiyum karbonat, jips, kuvars, kil birikimi) renk açıklaşır.
    • Kurak bölgelerde açık renkli, yağışlı ılıman kuşaklarda koyu renkli, kurak/sıcak bölgelerde kırmızımsı, sıcak/nemli tropikal/ekvatoral bölgelerde kırmızı topraklar yaygındır.

3.5.4. Toprak Renginin Ekolojik Önemi

  • Bitki gelişimi üzerindeki etkisi azdır, ancak jeolojik orijin, oksidasyon/redüksiyon derecesi, organik madde miktarı, yıkanma/birikmeler gibi önemli toprak karakteristiklerinin indikatörüdür.
  • Gri/soluk renkler nemliliği (redüklenme, yıkanma) gösterir.
  • Kırmızı renkler oksitlenmeyi (sıcak toprak iklimi, iyi drenaj) simgeler.
  • Genellikle koyu renkli topraklar daha verimli, açık renkliler fakirdir.
  • Verimlilik derecesine göre sıralama (en verimlisinden en fakirine):
    • Siyah > Esmer > Kahverengi > Grimsi kahverengi > Kırmızı > Gri > Sarı > Beyaz
  • Bu kural her zaman geçerli olmayabilir; iklim ve zaman faktörleri rol oynar.
  • Olgun topraklarda erozyonu belirleme için gösterge olabilir.
  • Klimatik toprak tiplerinin sınıflandırılmasında iyi bir ölçüdür.

3.5.5. Ek Notlar ve Uygulamalar

  • Toprak rengi, ısı ışınlarını adsorbe etme/yansıtma gücünü etkiler (sayfa 18 ve 20’de sıcaklık bağlantısı belirtilmiş, ancak bu not renk odaklı).
  • Pratikte, toprak analizi ve sınıflandırmada renk kartları (ör. Munsell renk skalası) kullanılır.
  • Yangın sonrası humuslu toprak siyahlaşır ve 2.7-5.5 °C daha sıcak olur.